قرارداد درمان از عقودی است که برای هر یک از طرفین آن، یعنی بیمار و پزشک (یا مرکز درمانی) تعهدات متقابلی را در پی دارد، تعیین دقیق حدود و ثغور این تعهدات در اجرای بهتر عقد درمان و به ویژه تضمین حقوق بیمار نقش به سزایی دارد. امری که قانونگذار ایران کم تر به آن پرداخته و صرفا در بعضی قوانین و آیین نامه ها به طور پراکنده برخی از تعهدات پزشک را بیان کرده است. حال آنکه این موضوع مورد توجه قانونگذاران تعدادی از کشورهای اروپایی از جمله هلند و آلمان قرار گرفته و بخشی از قانون مدنی خود را به مقررات خاص عقد درمان اختصاص داده اند. در سند طرح چارچوب مشترک مرجع نیز که طرح قانون مدنی آینده اروپا محسوب می شود، مقررات عقد درمان در بخش مربوط به عقود معین گنجانده شده است. در این مقاله به بررسی تعهدات متقابل طرفین عقد درمان در سند مذکور و حقوق برخی کشورهای اروپایی و همچنین حقوق ایران پرداخته شده است.

هدف از انجام دادن این مطالعه تعیین سطح مهارت شنیداری دانشجویان مهندسی مقطع کارشناسی بر اساس چارچوب اروپایی مشترک مرجع برای زبان ها در CEFR و همچنین مقایسه خودارزیابی دانشجویان در آزمون خودارزیابی CEFR و دایلنگ با عملکرد واقعی آنها در انجام دادن فعالیت های شنیداری عمومی و آکادمیک بود. شرکت کنندگان در این مطالعه 200 دانشجوی کارشناسی زن و مرد ایرانی (شامل 148 مرد و 52 زن) در رشته های مهندسی در دانشگاه علم و صنعت ایران بودند. ابزار پژوهش شامل آزمون های خودارزیابی شنیداری دایلنگ و CEFR و همچنین هشت فعالیت درک شنیداری در چهار سطح (ابتدایی، متوسط، فوق متوسط و پیشرفته) و دو دسته متفاوت آکادمیک و عمومی بود. نتایج تحقیق نشان داد که دانشجویان زن در فعالیت های شنیداری عمومی و آکادمیک عملکرد بهتری نسبت به همتایان مرد خود داشتند. نتایج همچنین نشان داد که خودارزیابی دانشجویان با عملکرد واقعی آنها در فعالیت شنیداری تطابق ندارد، زیرا هر دو گروه دانشجویان درک شنیداری خود را در آزمون خودارزیابی CEFR و دایلنگ بیشتر از واقع ارزیابی کرده بودند. همچنین تعداد تطابق ها در آزمون خودارزیابی دایلنگ بیشتر از آزمون خودارزیابی CEFRو تعداد تطابق ها درفعالیت های آکادمیک بیشتراز فعالیت های عمومی بود.

با توجه به ضرورت وجود درسنامه های تخصصی برای اهداف خاص برای زبان فارسی، تهیه و تدوین محتواى آموزشى کارآمد برای آموزش زبان فارسی به چینى زبانان علاقمند به یادگیری زبان فارسی در چارچوبى استاندارد و با ساختار و رویکردى متناسب با نیازهای کاربران در پژوهش حاضر مورد توجه قرار گرفته است. بر این اساس، نخست با بهره گیری از چارچوب مرجع زبان فارسى و برنامه ی درسی بین المللی برای آموزش زبان چینی، به تهیه ی درس نامه های جامع آموزش زبان فارسی به چینى زبانان در سطح پایه پرداخته شده است. تهیه درسنامه ها بر اساس رویکرد تلفیقى «دستور-ترجمه» و «ارتباطى » و با هدف بررسی ساختار درسنامه ی کارآمد برای ١ ٢ ٠ تا ١ ٤ ٤ ساعت آموزش، انجام شده است. هدف از پژهش حاضر ارزیابی درسنامه های تهیه شده است که برای رسیدن به آن پرسش های اصلی زیر مورد توجه قرار گرفته اند: 1) ساختار درسنامه های تهیه شده تا چه اندازه از منظر مدرسانی که زبان فارسی به چینی زبانان تدریس کرده اند، کارآمد می باشد؟ 2) رویکرد تلفیقی روش دستور-ترجمه و رویکرد ارتباطی برای آموزش زبان فارسی به چینی زبانان تا چه اندازه از منظر مدرسان کارآمد می باشد؟ در این راستا، پرسش نامه اى ٤ ٥ گزینه اى تهیه و همراه با نمونه ی درسنامه در اختیار ٣ ٦ مدرس قرار گرفت. ارزیابى فوق، متن های آموزشى تهیه شده را در حوزه هاى رویکرد، موضوع اصلى ، واژگان و ساختار، کیفیت تکالیف، تصاویر، متون آموزشى و مهارت هاى اصلی مورد بررسی قرار داده است. تحلیل آماری نتایج، نمایانگر «کارآمدى رویکرد و ساختار درسنامه براى چینى زبانان سطح پایه» و «تأیید درسنامه ى تدوین شده»، با تناسب با موضوعات مطرح شده است.

لیکاف و جانسون، استعاره را ابزاری شناختی می دانند که بواسطة چیزی متعارف و تجربی، چیزی دیگر را می شناسیم. از نظر آنان استعاره در سراسر زندگی روزمره و نه تنها در زبان، که در اندیشه و عمل ما جاری است و نظام مفهومی معمول ما که در چارچوب آن می اندیشیم و عمل می کنیم، ماهیتی اساساً استعاری دارد. آنان مدّعی اند در نظریه های سنتی، به رابطة استعاره با تفکر توجّه نشده است؛ بلکه فقط به تعابیر زبانی استعاره ها در شعر و ادبیات توجه کرده اند و بین زبان روزمره و زبان ادبی تمایز نهاده اند. از این رو تعریف جدید را در تقابل با استعارة زبانی، استعارة مفهومی نامیدند که دارای ویژگیهای چون یک سویگی نگاشت و اصل تغییر ناپذیری است و به انواعی چون استعاره متعارف و نو و تصویری تقسیم می شود. در این مقاله، نظریة استعاره مفهومی و برخی از تناقضهای درونی آن را نقد کرده ایم که برخی از نتایج عبارتند از: شناخت و فهم استعاری نیست بلکه قیاسی است؛ استعاره مبتنی بر شباهت است و تغییر ناپذیری اصل معتبری نیست.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

فرهنگ های مشترک اروپایی با لایه بنیادین فرهنگ مبتنی بر سکولاریسم تعیین کننده هویت مشترک اروپایی است. هویتی اروپایی به لحاظ نظری هم زمان در کنار سایر هویت های ملی یا فرهنگی وجود دارد و در واقع افراد هویتی چندلایه و سلسله مراتبی به لحاظ اهمیت مولفه های ملی یا فرهنگی دارند. تقویت هویت مشترک اروپایی که در آن مردم اتحادیه اروپا فرهنگ مبتنی بر سکولاریسم را مشخصه ارزش ها و هنجارهای سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی خود تلقی کنند، برای یکپارچگی طولانی مدت این اتحادیه حیاتی است. دولت های عضو اتحادیه اروپا به رغم شباهت ها و اشتراکات دینی و فرهنگی، خرده تفاوت هایی نیز دارند که به پدیدار شدن هویتی خاص برای آنها شده و در نتیجه فرهنگ راهبردی و اولویت های راهبردی متفاوتی دارند. این فرهنگ راهبردی متفاوت از جمله عوامل کلیدی است که سبب شده این کشورها به ویژه در مواقع بحران نتوانند به سیاست منسجم امنیتی و دفاعی دست یابند. در واکاوی ابعاد مختلف فرهنگ در اروپا و و جایگاه و اثرگذاری آن بر هویت مشترک اروپایی، با تکیه بر نظریه سازه انگاری و رویکرد فرهنگ راهبردی باید گفت فرهنگ مبتنی بر سکولاریسم به عنوان لایه اصلی هویت مشترک اروپایی به شمار می رود و نقش بنیادین در همگرایی اتحادیه اروپا و معیار اصلی در پذیرش اعضای جدید در این اتحادیه بوده است.

اهمیت واژگان درگفتار و نوشتار به حدی است که درصورت عدم وجود واژگان امکان هر مکالمه، گفتگویی و ارتباط با دیگران غیرممکن می شد. درمقابل هرواژه ای عامل ایجاد و یا حفظ ارتباط نخواهد شد، چه بسا که به کارگیری واژگان نامناسب و اشتباه، حتی قطع ارتباط گفتاری یا نوشتاری به همراه بعضا ایجاد سوء تفاهم را به دنبال دارد. از آنجایی که تاکنون در اکثر تحقیق های صورت گرفته به چگونگی تمرین واژگان پرداخته شده است و با توجه به اهمیت استفاده از واژگان و ترکیبات واژگانی صحیح در انتقال و برقراری ارتباط با مخاطب و درراستای بهبود و ارتقاء سطح آموزشی موسسات آموزش زبان آلمانی، مقاله حاضر خطاهای زبان آموزان ایرانی در مقطع ب از چهارچوب مرجع مشترک اروپا برای زبان ها بررسی می کند. معیار این بررسی پژوهش میدانی صورت گرفته در ابتدای سال 1398در یکی از موسسات آموزش زبان آلمانی است که نشانگر نوع و میزان خطاهای زبان آموزان بزرگسال ایرانی در به کارگیری زبان آلمانی می باشد.